Doktorant w dziedzinie syntezy organicznej

Nazwa jednostki/miejsce pracy:

Uniwersytet Gdański, Wydział Chemii, Katedra Chemii Biomedycznej https://chemia.ug.edu.pl/wydzial/katedry/katedra-chemii-biomedycznej

Ilość pozycji: 1

 

Wymagania:

  • Tytuł magistra w dziedzinie chemii organicznej lub chemii medycznej,
  • Podstawowa wiedza z zakresu syntezy organicznej,
  • Dobra znajomość języka angielskiego w mowie i piśmie,
  • Status studenta doktoranta w Szkole Doktorskiej Uniwersytetu.

 

Wymagania dodatkowe:

  • Doświadczenie w syntezie organicznej,
  • Ukończony kurs podstawowy z zakresu syntezy organicznej.

 

Opis zadań:

Student będzie odpowiedzialny za:

  • Projektowanie i synteza małocząsteczkowych związków organicznych,
  • Sprzęganie tych związków z peptydami za pomocą „chemii klik” w celu otrzymania koniugatów pomiędzy małocząsteczkowymi związkami wiążącymi TNF, a peptydami wiążącymi się
    z receptorem białkowym,
  • Oczyszczanie otrzymanych związków za pomocą technik chromatograficznych oraz badanie ich stabilności.

 

Typ konkursu NCN: OPUS 27

Termin składania wniosków: 2026-02-04, godz. 23:00

Forma składania: e-mail

 

Warunki zatrudnienia:

Stypendium jest przyznawane na cztery lata i obejmuje miesięczne świadczenie w wysokości
5 200 zł netto.

 

Informacje dodatkowe:

Wnioski wraz z wymaganymi dokumentami w formacie PDF należy przesyłać drogą mailową do: prof. Tada Holaka (tadholak@hotmail.com) lub prof. Sylwii Rodziewicz-Motowidło (s.rodziewicz-motowidlo@ug.edu.pl). W temacie wiadomości należy wpisać: „doktorant_chem_OPUS 27”.

 

Wymagane dokumenty:

  • CV zawierające informacje o ukończonych studiach, dotychczasowych osiągnięciach naukowych (lista publikacji, udział w konferencjach, udział w projektach badawczych, nagrody i wyróżnienia itp.),
  • Zaświadczenie potwierdzające status doktoranta w Szkole Doktorskiej,
  • Podpisane oświadczenie zgody na przetwarzanie danych osobowych,

 

  • Zasady konkursu określone są w Regulaminie przyznawania stypendiów badawczych NCN w projektach badawczych (Załącznik do uchwały Rady NCN nr 25/2019 z dnia 14.03.2019).

 

 

Streszczenie w wersji popularnonaukowej:

Małocząsteczkowe modulatory szlaku sygnałowego czynnika martwicy nowotworów alfa (TNF) do hamowania procesów zapalnych i wzmacniania immunoterapii nowotworów

 

Celem badawczym naszego projektu jest scharakteryzowanie mechanizmu degradacji TNF przez chimery ukierunkowane na lizosomy (LYTAC). W szczególności jesteśmy zainteresowani badaniem,
w jaki sposób TNF-LYTAC modulują mikrośrodowisko immunologiczne nowotworu i czy mogą synergizować z odpowiedziami indukowanymi blokadą immunologicznych punktów kontrolnych (ICB)
w raku.

LYTACs są dwufunkcyjnymi koniugatami, które wiążą się zarówno z zewnątrzkomórkową domeną białka docelowego, jak i receptorem celującym w lizosom na powierzchni komórki. Białko docelowe jest następnie degradowane w lizosomie. Eliminacja białka docelowego poprzez degradację białka przy użyciu cząsteczek LYTAC ma wiele zalet. W porównaniu z tradycyjnymi bezpośrednimi inhibitorami, LYTAC wykazują aktywność podstechiometryczną, gdzie jedna cząsteczka LYTAC jest w stanie indukować wiele rund degradacji. Dezaktywacja, tj. usunięcie, onkoproteiny występuje w niższych stężeniach w porównaniu do tradycyjnych inhibitorów małocząsteczkowych. W rezultacie LYTAC wykazują ogólnie mniejszą toksyczność niż konwencjonalne inhibitory bezpośrednie.

Nasze koniugaty TNF-LYTAC będą stosowane w immunoonkologii, zarówno samodzielnie, jak
i w połączeniu z przeciwciałami przeciwko immunologicznym receptorom kontrolnym, takim jak PD-L1
i PD-1. Blokada receptorów immunologicznych punktów kontrolnych (na przykład PD-1, PD-L1 lub CTLA-4) zrewolucjonizowała terapię przeciwnowotworową i zasadniczo zmieniła schemat leczenia
i rokowanie w przypadku wielu nowotworów, zapewniając długoterminowe odpowiedzi kliniczne, a nawet wyleczenia u podgrupy pacjentów z rakiem (Sharma, P., et al. (2021). Następna dekada terapii immunologicznych punktów kontrolnych. Cancer Discov. 11, 838-857). Jest ona obecnie stosowana
w klinikach na całym świecie i została uhonorowana Nagrodą Nobla w dziedzinie fizjologii lub medycyny w 2018 r. dla Jamesa P. Allisona i Tasuku Honjo. Blokery immunologicznych punktów kontrolnych (ICB) oparte na przeciwciałach przeciwko szlakowi PD-1/PD-L1 są obecnie kamieniem węgielnym tej immunoterapii przeciwnowotworowej. Pomimo sukcesu inhibitorów immunologicznych punktów kontrolnych, oporność ogranicza liczbę pacjentów, którzy mogą osiągnąć trwałą odpowiedź, a u większości pacjentów występują zdarzenia „niepożądane” związane z układem odpornościowym (irAE). Obejmują one zapalenie jelita grubego, chorobę zapalną jelit, którą można leczyć przeciwciałami anty-TNF, takimi jak infliksymab. Mechanizm irAEs jest niejasny, ale w przypadku TNF uważa się, że TNF przyczynia się do oporności na terapię anty-PD-1. Wykazano, że blokery TNF zwiększają przeciwnowotworową aktywność terapeutyczną ICB w modelach mysich. Zmniejszenie ekspresji TNF jest uważane za obiecującą strategię i stało się obszarem intensywnych badań.

Sam TNF ma ogromne znaczenie terapeutyczne. Jest to plejotropowa cytokina o funkcjach zarówno prozapalnych, jak i immunoregulacyjnych. TNF jest rozregulowany w chorobach autoimmunologicznych, takich jak łuszczyca, reumatoidalne zapalenie stawów, zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa
i nieswoiste zapalenie jelit. W rzeczywistości leki biologiczne neutralizujące TNF są stosowane klinicznie od dziesięcioleci w leczeniu wielu stanów zapalnych. Istnieje również coraz więcej dowodów na to, że układ TNF odgrywa ważną rolę w immunologicznych aspektach raka (Chen, A.Y., Wolchok J.D., Bass, A.R. (2021). TNF w erze inhibitorów immunologicznych punktów kontrolnych: przyjaciel czy wróg? Nat. Rev. Rheumatol. 17, 213-223). Tak więc obietnica kliniczna degradatorów TNF LYTAC zmotywowała również nasze badania nad ich mechanizmem działania i rolą TNF w raku.

Od pewnego czasu badamy właściwości PD-L1 i PD-1 (m.in. Zak et al. 2017: Structure, 25, 1163; Magiera-Mularz et al. 2017: Angew. Chem. Int. Ed. 56, 13732; Mikitiuk et al. 2023: Molecules 28, 7519). Planujemy wykorzystać nasze chemiczne sondy PD-1/PD-L1 oraz modulatory TNF do badania wzajemnej zależności TNF i białek punktów kontrolnych w aspektach immunologicznych nowotworzenia.

Pokaż rejestr zmian

Data publikacji: środa, 14. Styczeń 2026 - 10:04; osoba wprowadzająca: Andrzej Nowacki Ostatnia zmiana: środa, 14. Styczeń 2026 - 10:04; osoba wprowadzająca: Andrzej Nowacki